در رادمان همکاری داریم به نام خانم [.......]. این خانم از آن مهندس های جوانی است که علاقه زیادی برای یادگرفتن دارد و شاید این مهمترین دلیل همکار شدنش با ماست. اما یک نکته جالب قابل ذکر در مورد این همکار عزیر علاقه مفرط وی به اینترنت است. جواب کوچکترین سوالهای روزمره و ساده را در اینترنت جستجو می کند.  حتی اگر از وی بپرسی که ساعت چند است قبل از اینکه به ساعت روی دیوار نگاه کند، کانکت می شود و از طریق اینترنت چک می کند که الان در هر نقطه زمین ساعت چند است!!!
از شوخی که بگذریم با ورود اینترنت به زندگی جاری ایرانی، تحول زیادی در نوع زندگی و فکر مردم ایجاد شده است. تا همین چند سال استفاده از اینترنت چنانچه امروز همه گیر شده است نبود. یادم می آید در سمیناری تحت عنوان زندگی در اینترنت که چند سال پیش از طرف انجمن انفورماتیک برگزار شده بود، دکتر صنعتی-مدیرعامل وقت شرکت نرم افزاری سینا (sina soft) - از تجربیاتش در استفاده از اینترنت در زندگی روزمره در آمریکا می گفت. صحبتهایی که آن روز شاید برای ما خیلی دور جلوه می کرد. اما امروز واقعیت آنست که عملا زندگی مردم ایران هم با اینترنت و تحولات آن گره خورده است.
هر روز شمار کاربران اینترنت افزایش می یابد. هر روز قیمتهای اتصال به اینترنت کاهش می یابد و هر روز ISP های قدر پول دار تر و ISP های کوچک فقیرتر می شوند. هر روز تعداد بیشتری از سیاستمداران، هنرمندان، روزنامه نگاران و ..... به سمت اینترنت و ایجاد یک وب سایت شخصی و یا در حالت ساده تر یک وبلاگ می کنند.
دانشجوی امروز دیگر شاید کمتر سری به کتابخانه ها بزند-هر چند هنوز به نظر من به دلایل کارکردهای کتاب و کتابخانه اینترنت به معنی عامش نمی تواند جایگزین مناسبی باشد و بحث کتابخانه های رقمی (Digital Libraries) هم از همینجا آغاز می شود- دانشجوی امروز با تعریف یک تحقیق و یا انتصاب یک پروژه، اولین کاری که می کند آنست که چک کند ببیند آیا کسی قبلا کار مشابهی انجام داده تا با کمی تغییر -حداکثر ترجمه به فارسی- آن را به استادش تحویل دهد!
حتی کسانی که اپراتوری ساده کامپیوتر را هم نمی دانند دم از اینترنت و جایگاه ویژه آن می کنند. چند وقت پیش یکی از دوستان می خواست در یک کار صنعتی سرمایه گذاری کند و جالب اینکه در آن مورد هیچ نمی دانست! حتی نمی دانست اسم چیزی که می خواهد تولید کند چیست!؟ به من زنگ زد که فلانی یک سر به اینترنت بزن! یکی رو پیدا کن! که بداند این چیست و فرمول و روش ساختش را به من  بدهد! گفتم آخه به این سادگی نیست که من وصل شوم و یکی را پیدا کنم. باید اول بدانم در مورد چه چیزی جستجو کنم. به ظاهر قانع شد اما مطمئنم که در دلش به من خندید و حتما پیش خودش گفت بابا این یارو اصلا سواد نداره، الکی اسم خودش رو هم گذاشته مهندس کامپیوتر!!
نکته مهمی که به نظر می رسد باید به آن توجه بکنیم آن است که سرنوشت اینترنت را با سرنوشت سایر فنآوری هایی که قبلا آمد و بدون دانستن فرهنگ استفاده، آن را به بدترین شکل ممکن استفاده کردیم گره نزنیم. هر چند از جامعه مصرفی ما بعید است بتواند استفاده معقولی از همه چیزهای جدید بکند. اینترنتی هم که می توانست به عنوان ابزاری برای اتصال ما به جهان باشد و مرز های جغرافیایی ما را کمرنگ و منحصر به کتابهای جغرافیا بکند می رود که به سرنوشت محتوم سایر فنآوری ها بپیوندد. دریغ و صد افسوس که از این موقعیت هم بهره نبردیم تا خود را با جهان یکی کنیم. کاری که شاید در هند و امارات و مالزی و اندونزی اتفاق افتاد می افتد.
بگذریم....!
همین!