در يکي از سازمانهاي بزرگ براي توسعه کار خود در تمام کشور نياز به يک سيستم توزيع شده داشتند. اعلام نياز آنها توسط رادمان تهيه و يک راه حل بر اساس شرايط خاص آنها تهيه شد. قبل از اينکه به صورت مساله و راه حل ها اشاره کنم نگاهي بياندازيم به انواع مختلف معماري هاي اطلاعاتي در سيستمهاي نرم افزاري.
در دسته بندي سيستمهاي نرم افزاري از نظر معماري اطلاعاتي و نحوه ورود اطلاعات سه حالت متفاوت مي توان در نظر گرفت:

- سيستم هاي تک کاربره: در اين سيستمها نرم افزار و بانک اطلاعاتي روي يک کامپيوتر قرار مي گيرند. اين سيستم ها معمولا از نظر عملياتي ساده و با منظور هاي خاصي استفاده مي شوند. نمونه اين سيستمها مانند سيستم هاي عملياتي تک کاربره و يا اکثر سيستمهاي نظير تلفن گويا است.
- سيستم هاي چند کاربره روي يک شبکه محلي: در اين سيستمها که در يک محدوده جغرافياي کوچک که قابل شبکه بندي محلي است، داده ها در يک پايگاه اطلاعاتي با معماري (Client/Server) نگهداري مي شود و کاربران از طريق ايستگاههاي کاري خود و از طريق شبکه محلي (LAN) به سرور متصل مي شوند. در اين سيستمها برنامه کاربردي روي ايستگاههاي کاري و پايگاه داده روي سرور نصب مي شود. نمونه اي از اين سيستمها اکثر سيستمهاي اتوماسيون اداري، سيستمهاي عملياتي چند کاربره و شبکه اي است.
- حالت سوم زماني است که کاربران از نظر جغرافيايي با يکديگر فاصله داشته باشند و نتوان يک شبکه محلي بين کاربران ايجاد کرد. در اين مورد چه بايد کرد؟
براي مثال زماني که مي خواهيم يک سيستم را در تمام يک کشور و در مراکز مختلف استفاده کرد و بين مراکز تبادل اطلاعاتي انجام داد چه بايد کرد؟
اينجاست که مساله پيچيده مي شود و جايگاه سيستمهاي توزيع شده مطرح مي شود. براي حل اين مساله پارامترهاي مختلفي را بايد در نظر گرفت. نوع اطلاعات، سطح امنيتي، حجم تبادل اطلاعات، يک طرفه، دو طرفه و يا چند طرفه بودن تبادل اطلاعات، داراي سرور مرکزي بودن يا نبودن مدل اطلاعاتي، نوع کاربران، امکانات سخت افزاري هر محل، امکانات تبادل اطلاعات بين طرفين، تعداد کاربران و ......
يک مهندس نرم افزار بايستي با در نظر گرفتن همه اين پارامتر ها راه حل خود را ارائه دهد. براي توسعه يک سيستم با چنين توزيع شدگي مي توان حداقل 6 الي 7 راه حل فني مختلف بر اساس پارامترهاي ذکر شده ارائه نمود.
براي مثال سعي مي کنم در حد امکان مساله مورد ذکر براي آن سازمان و راه حل هاي پيشنهادي رادمان را توصيح دهم تا به عنوان يک مورد مناسب روشن کننده ابعاد انتخاب مدل در سيستمهاي توزيع شده باشد.
سازمان مورد نظر يک مرکز در تهران دارد و در استانهاي مختلف کشور هم مراکزي دارد که به انجام ماموريت هاي منطقه اي در حوزه جغرافيايي خود مي پردازند.
هر منطقه اطلاعات خاص خود را توليد و در سيستم خاص خود وارد مي نمايد. اين اطلاعات نه تنها مور استفاده مرکز بلکه مورد استفاده ساير مناطق نيز مي باشند. بنابراين اين اطلاعات بايد به نحوي در کل کشور توزيع مي گردد.
حجم اين اطلاعات و نيز ترافيک بالاي انتقال اطلاعات بين استانها و مرکز انتخاب روشهاي مبتني بر انتقال اطلاعات از طريق خطوط تلفن (Dial Up ) را غير منطقي مي نمايد.
از سوي ديگر عدم وجود يک شبکه مطمئن و پر سرعت بين مراکز امکان استفاده از برخي روشهاي نرم افزاري که بر روي شبکه هاي WAN کار مي کند را از بين مي برد.
حال چه بايد کرد؟ مساله اساسی در این طرح ایمنی و امنیت ،قابلیت اطمینان، سرعت ، گسترش پذیری، قابلیت انتقال و ... می باشد.
.
.
.
...
پيشنهاد رادمان اين است که ....... {قبل از اینکه راه حل را ارائه کنم یک مقدار فکر کنید!! اگر شما جای رادمان بودید چه می کردید!؟ لازم به ذکر است راه حل بهینه ای که ضامن مسائل کمی و کیفی این سیستم توزیع شده باشد توسط رادمان تهیه شده و به سازمان مورد نظر ارسال شده است. }

همین!