این روزها، بچه های علوم ارتباطات و ارتباطات در تلاش برای بزرگ داشت یکی از اساتید خود هستند به نام اقای دکتر معتمد نژاد، از طرف ePRSoft هم وب سایتی برای بزرگ داشت ایشان ایجاد کرده است به نام همیشه استاد.
مروری کردم بر فعالیت این بچه در وب، دیدم به جز خودشان که حضور فعالی در قالب وبلاگ ها و یا وب سایت های تخصصی دارند، استادانشان هم بسیار فعالند، اشخاصی مانند دکتر شکر خواه که یکی از روشهای ارتباطی مؤثرشان با دانشجویانشان، وبلاگشان است به نام دات.
اما وضعیت ما که نرم افزاری هستیم چگونه است. 

وسوسه شدم و با کلمه کلیدی "روحانی رانکوهی" جستجو کردم در گوگل. نتیجه ناراحت کننده ای بود. چیزی در حدود 14 نتیجه مرتبط که به جز چند سایت معرفی یا فروش کتاب، بقیه وبلاگ هایی بود از برخی دانشجویان استاد که اشاره ای کوچک کرده بودند به نام ایشان. دریغ و صد افسوس از یک سایت حرفه ای که به معرفی ایشان و تالیفات و کارهایشان بپردازد.
قرض فقط شخص اقای روحانی رانکوهی نیست. همه ما در طول دوران دانشگاه استادانی داشتیم که به شاگردیشان افتخار می کردیم. استادانی نظیر آقای دکتر رضوی زاده، آقای ناظمی، آقای مهندس پوروطن،آقای نامور و ... اگر امروز این حرف را می زنم خیالم آسوده است که این حرفها جنبه تعریف بی خود و با هدفی خاص به خود نمی گیرد. سالهاست که فارغ التحصیل شده ام و دیگر دغدغه نمره گرفتن ندارم. از طرف دیگر همه کسانی که مرا می شناسند می دانند که برخی از استادانی که نام بردم در زمان دانشجویی به ظاهر دل خوشی از من نداشتند! (از جمله خود آقای روحانی که مرا دلارباز خطاب می کرد و از کارکردن من در زمان دانشجویی ناراضی بود ) اما به عنوان یک دانشجوی سابق وظیفه ای داریم در پاسداشت زحماتشان که متاسفانه به آن عمل نمی کنیم.
از طرف دیگر، از نظر ارتباط و حضور قوی در عرصه جهان اطلاعاتی امروز، ما نرم افزاری ها حضور کمی در زمینه تولید محتوی تخصصی در اینترنت داریم! جالب است که ما خود را متخصص اینکار می دانیم! اما نگاهی به حضور نرم افزاری ها نشان از کوزه گر و کوزه شکسته دارد. در حالیکه در مورد سایر رشته ها (مثلا ارتباطات) حضور، پررنگ و پر محتوی است. این عدم حضور موثر در اینترنت نه در قالب وب سایت های شرکتی، بلکه در زمینه وب سایت ها و وبلاگ های تخصصی نرم افزاری ، باعث عدم وجود یک کار منسجم و دامنه مناسب از اطلاعات نرم افزاری به زبان فارسی می شود.

بهتر است نگاهی دیگر بیاندازیم به بحث اهمیت تولید اطلاعات. اگر اعتقاد داریم که اطلاعات قدرت است (Information is Power) باید بدانیم که اطلاعات قدرت است اما زمانی که به اشتراک گذاشته شود (Sharing Information is power )[!] [ فکر می کنم که این جمله از شعارهای مایکروسافت باشد]. بیاییم کوزه گری باشیم که برای خود بهترین کوزه را می سازد!!
همین!