توضیح واضحات:
وبلاگ می نویسیم که بقیه بخوانند. در این شکی نیست. گفته ام که معتقدم به اینکه به "اشتراک گذاری اطلاعات قدرت است." (Sharing information is Power) 
سعی کرده ام که هر جا مستقیم یا غیر مستقیم از مطلب کسی استفاده کنم نامی ببرم از وی و لینکی بدهم به نوشته اش، چه داخلی باشد و چه خارجی.

دلخوری:
دوستانی بوده اند که از مطالب این وبلاگ استفاده کرده اند و اگر مرجع را نگفته اند، حداقل اسم برده اند از اینکه مطلب مال خودشان نیست. (برای مثال سایتی را دیده ام به نام حضور که باوجودیکه از ما اجازه نگرفته اند، به نام ما مطالبی از این وبلاگ را در سایت خودشان درج کرده اند، گرچند بهتر بود اول به خودمان می گفتند اما مشکلی نیست یا سایتی مانند دو در دو که به صورت اتوماتیک همه مطالب ما را هم در لیست مطالب جمع آوری شده از وبلاگ ها هم منتشر می کنند.)
اما مشکل جایی است که کسانی مطلب را برداشته و به نام خودشان ارائه می کنند. اسم نمی برم ، لینک هم نمی دهم ، چون نه می خواهم آبرویی ببرم و نه می خواهم شکایتی کنم، هدف گلایه است از خودمان که ایکاش کپی رایت (رعایت حقوق مؤلف) را رعایت می کردیم.

راه حل :
سعی کنیم تمرین کنیم که حتی اگر مطلبی که برمی داریم از سایت خارجی است و یا نمی دانم برای طرف مهم نیست، حداقل به عنوان تمرین هم که شده، لینکی بدهیم یا نامی ببریم که از این دلخوری ها پیش نیاید.

همین!