متخصصان، ابتدا سه رکن اصلی را برای تشکیل یک بنگاه اقتصادی و یا یک فعالیت تجاری در نظر گرفته بودند، سرمایه، نیروی انسانی، تجهیزات و دانش فنی. در عصر حاضر اطلاعات نیز به عنوان رکن چهارم به این مجموعه اضافه شد. فقدان هر کدام از این ارکان، باعث  عدم تشکیل، بی ثباتی و یا حتی سقوط فعالیت های یک شرکت می باشد. بی شک در اهمیت همه جانبه این چهار رکن، هیچ کس شک ندارد. شرکتهای کامپیوتری و یا به طور خاص تر شرکتهای تولید کننده نرم افزار هم از این قاعده مستثنا نیستند و هر کدام از این پایه ها که سست باشد، فعالیت شرکت با اختلالات جدی روبرو می شود. بگذریم که دوستی به شوخی  می گفت اگر پارتی داشته باشی، بقیه ارکان را بی خیال! که شاید حق هم داشت.
اما در يک شرکت کامپيوتري، و مشخصا نرم افزاري، نيروي انساني اهميت بيشتري نسبت به عوامل ديگر دارد. چون نسبت به تجهيزات  و دانش فني، اولويت وفيژه اي دارد (به عنوان کاربر اولي و دارنده دومي!) و اصولا يکي از وجه هاي مهم هزينه کردن سرمايه، حقوق نيروي انساني است. اين مرکزيت نيروي انساني در شرکتهاي نرم افزاري،  باعث شده است که جايگاه نيروي انساني متخصص در اين شرکتها بسيار ويژه و به همين دليل از يک سو وظائف و مسؤوليت هاي افراد  خطيرتر و از سوي ديگر  مديريت نيروي انساني در اين شرکتها سخت تر باشد.

چرا مي گويم مسؤوليت افراد در شرکتهاي نرم افزاري مهم تر است؟ چون به عنوان وجه قالب فرآيند توليد، افراد مسؤول پيمايش چرخه هاي تکاملي سيستم و مسؤول کيفيت نرم افزار توليدي خود هستند. به عبارت دیگر جنبه مهم تولید
و چرا مديريت نيروي انساني در شرکتهاي نرم افزاري سخت تر است؟ چون مدير با افراد متخصص و کارشناس سروکار دارد، نيازهاي اين افراد و خواسته هاي آنها متفاوت از سايرين است و همانگونه که براي مثال در يک کارخانه نیروی انسانی مديريت مي شود نمي توان همانگونه در شرکت کامپيوتري عمل نمود.
بدین ترتیب، شرکتهاي نرم افزاري معمولا از جنبه نيروي انساني خود داراي مشکلات متفاوتي هستند که متخصصان مختلف شیوه های مختلفی را در مواجه با پرسنل فنی و اعضای تیم ها پیشنهاد کرده اند و در کتب مختلف آوررده اند و هر شرکت نیز بر اساس همین شیوه ها و تجربیات براي خود رويکردي در مدیریت نیروی انسانی خود اتخاذ کرده است که به آن خواهم پرداخت.
اما قبل از آن می خواهم به این نکته اشاره مجدد و تاکید مکرری داشته باشم که نیروی انسانی در یک شرکت تولید کننده نرم افزار، فقط یک عامل کار نیست، یک سرمایه است. چرا؟ به خاطر دانش فنی انباشته. به عبارت دیگر، یکی از مهمترین سرمایه های یک شرکت نرم افزاری که همان دانش فنی و مهارت تولید است بر اساس آموزش و آزمایش در پروژه های مختلف در اعضای تیم یک دانش بوجود می آورد که اغلب این دانش قابل مستندات سازی نیست و یا بسیار پر هزینه است. بنابراین خود آن افراد هستند که ارزش افزوده پیدا می کنند. در جایی خواندم یا کسی برایم گفت نمی دانم، اما جمله ایست که دوستش دارم، می گویند اگر در یکی از شرکتهای بزرگ کامپیوتری آمریکا، اگر یک نفر سهوا یک میلیون دلار به شرکت ضرر برساند، اخراج و یا محاکمه اش نمی کنند، بلکه اجازه کار به وی می دهند و رهنمود لازم می دهند برای آنکه دیگر آن اشتباه را نکند، چرا؟ چون میگویند این فرد برای ما یک میلیون دلار می ارزد. این هزینه ای است که بابت آموزش وی پرداخته ایم.
همین!