« بهار، تحول فردی و تعالی سازمانی | صفحه اصلی | نیروی انسانی به عنوان یک سرمایه، قسمت 4- تعدیل نیرو »
برنامه ریزی استراتژیک برای شرکت های نرم افزاری 4 - خصوصی سازی و تاثیر آن بر صنعت نرم افزار داخلی
April 14, 2007 01:04 PM
پیش از نوشتار :
1- امسال را سال رفع موانع خصوصی سازی و اجرای اصل 44 قانون اساسی می دانند که در آن گویا قراراست بسیاری از بنگاه های اقتصادی بزرگ دولتی از طریق سهام عدالت و یا عرضه در بورس به مردم و بخش خصوصی واگذار شود. نمی خواهم در مورد این قضیه صحبت کنم که کار من نیست. بلکه می خواهم به این مطلب بپردازم، بلکه قصد دارم، مروری کنم بر تاثیراتی که چنین امری، در صنعت نرم افزار داخلی کشور خواهد گذاشت، نه به صورت کامل، بلکه به عنوان یک فتح باب برای مباحثات بیشتر.
2- دولت و مجموعه های وابسته به آن به دلیل در اختیار داشتن بیشتر منابع مالی به عنوان بزرگترین مشتری همه خدمات و محصولات منجمله نرم افزار در کشور می باشد. به شکلی که حتی شرکت های بزرگ نرم افزاری -مانند همکاران سیستم- که بخش عمده ای از بازار خصوصی نرم افزار را در اختیار دارند، با درک این مطلب، توجه ویژه ای را روی مشتریان دولتی باز کرده اند (شرکت همکاران سیستم سال گذشته محصول دولت الکترونیک خود را عرضه کرد و به گواهی مصاحبه های پایان سال مدیران آن از این طریق سود مناسبی دریافت نمود) پس نباید از تاثیر خصوصی شدن بخش های دولتی غافل شد. اگر چه این تاثیر در آینده نزدیک رخ نمی دهد و موانع بسیاری در تحقق اهداف اصل 44 وجود دارد، اما پیش بینی این تاثیرات و برنامه ریزی راهبردی برای مدیریت ریسک های مرتبط، ضروری است.
پس ...
در دو زمینه می توان تاثیر خصوصی سازی در صنعت نرم افزار را بررسی نمود:
1- خصوصی شدن شرکتهای کامپیوتری دولتی: هم اکنون شرکتهای بزرگ کامپیوتری دولتی و یا وابسته به دولت وجود دارند که اگر چه پیشتر سهم عمده ای از بازار را در اختیار داشته اند اما اکنون به جز پروژه های ملی یا نظامی، حضور کمرنگی در بازار نرم افزاری کشور دارند، شرکتهای نظیر داده پردازی ایران، ایزایران، خدمات انفورماتیک،به نوعی مگفا، به نوعی البرز و .... از جمله این شرکتها هستند که برخی به دلیل مشکلات اجرایی و سنگینی بدنه کاری و عدم توانایی رقابت با بخش های خصوصی تولید کننده نرم افزار با وجود داشتن منابع مالی و سخت افزاری بعضا نامحدود، به تدریج از چرخه تولید خارج شده و در عرصه های دیگر خدمات کامپیوتری فعالیت می کنند و یا از طریق پشتیبانی، فروش سخت افزار، خدمات اینترنت و یا برون سپاری فعالیت های نرم افزاری فعالیت می کنند. خصوصی شدن کامل اینگونه شرکتها -در صورت تحقق- تاثیر چندانی در بازار خرد نرم افزار و پروژه های کوچک و یا متوسط ندارد، اما در عرصه پروژه های ملی و یا بزرگ کشور، عرصه را برای رقابت شرکت های بزرگ خصوصی در کنار آنها فراهم می سازد و تاثیر رانت دولت را در برنده شدن در مناقصات کاهش می دهد.
2- خصوصی شدن صنایع و بنگاه های اقتصادی بزرگ و کوچک دولتی، به عبارتی مشتریان نرم افزار در بخش های دولتی: به نظر من مهمترین قضیه در خصوصی شدن بنگاه ها مدیران هستند. چنانچه مدیران جدید، از تاثیرات فنآوری اطلاعات و ارتباطات در بهره وری مجموعه کاری خود آگاه باشند، نه تنها تغییر ماهیت تاثیر منفی بر وضعیت نرم افزاری آنها نمی گذارد، بلکه به دلیل تسهیل فرآیند خرید و تصمیم گیری در شرکتهای خصوصی، صنعت نرم افزار منتفع هم خواهد شد. اما در غیر اینصورت پیش بینی می کنم که فروش نرم افزار به اینگونه مشتریان با یک افت مقطعی مواجه شود؟ چرا؟ چون فکر می کنم مدیران جدید و یا مدیران قدیمی با سازوکار های خصوصی جدید، و با وجود هیات مدیره و سهامداران جدید که سازمان جژء مایملکش می باشد، اولین اقدامشان ، کاهش هزینه هاست، تا تاثیر مدیریتشان نمایان شود. متاسفانه اغلب در کشور شاهدیم که برای کاهش هزینه ها، اولین قدم کاهش بودجه های ICT و یا تعدیل نیرو و پروژه در این بخش است. مدیران سنتی اغلب به این خاطر که IT را یک کالای تشریفاتی برای سازمان خود می دانند، با اولین احساس خطر در بودجه ریزی، آن را از سبد خرید کالا ها و خدمات خود خارج می سازند. اما پس از طی یک مدت زمان افت و با افزایش رقابت های بنگاه های جدید، مدیران مجبور به پذیرش تاثیرات نرم افزار و فنآوری اطلاعات و ارتباطات بر افزایش قابلیت های تولید، اثربخشی و کارایی اقدامات خود خواهند شد و با درک این اهمیت، اقدام به خرید و یا توسعه هوشمندانه تر، پروژه های جدید می نمایند.
نکته ای که باید دقت شود آن است که اغلب دست اندر کاران تولید نرم افزار، فکر می کنند که دولت مشتری بهتری است، چون راحت تر و بدون حساب و کتاب تر پول می دهد! با رد این نظر فکر می کنم هر چقدر مشتری یک نرم افزار از روی آگاهی و منطق آن را انتخاب کند و در شیوه تولید و یا محصول نهایی وسواس بیشتری به خرج دهد، شرکت تولید کننده هم سود می برد، چون اول آنکه نرم افزارش کامل خواهد شد و در فروش های بعدی راحت تر خواهد بود، دوم هم چون مشتری می داند چه چیزی می خواهد، تولید کننده هم در پیش بینی ها راحت تر عمل کرده و در نهایت به دلیل استفاده از نرم افزار خود، می تواند روی درآمد های حاصل از پشتیبانی نرم افزار هم فکر کند. به عقیده من دولت دیگر مشتری مهمی نیست -و یا حداقل در آینده نخواهد بود- که بتوان روی آن حساب ویژه ای باز کرد و از هم اکنون باید در راهبردهای فروش و عرضه نرم افزار بازنگری شده تا در آینده با مشکل مواجه نشویم.
پس از نوشتار: این نوشته صرفا نظر شخصی خودم است و شاید استدلال محکم علمی نداشته باشد، نام بردن از شرکتهایی که در این نوشته هم در موردشان صحبت کردم صرفا با توجه به مشاهدات و مقالاتی است که در موردشان خوانده ام و بنابر این می تواند نظرم در مورد آنها نادرست باشد. امیدوارم دوستان دیگر با پرداختن به این مطلب، شفاف سازی کافی در این زمینه ایجاد کرده تا با جمع بندی نظرات بتوان تصمیم درست تری در این مورد اتخاذ نمود.
همین!
نظرخواهی
ارسال شده توسط: محمد رضا در ساعت September 16, 2007 02:49 PM
چند وقت پیش هم برای سازمان مان احتیاج به یه نرم افزار داشتیم و با روش خود بروشور همکاران سیستم را بدسا آوردیم !
خیلی خیره کننده بود
یکسری پرینت رنگی که کنارش سیم کشی شده بود
اگر اینفدر وضع مالی آنها خیت شده بجای سیم خانم های محترم شرکت کنار بروشور ها را بدوزند!
حالا وارد بورس شدن پیش کش !
میگین نه براتون بفرستم ببینید!
دوره عمر همکاران سیستم تمام شده
ارسال شده توسط: javid در ساعت September 16, 2007 02:58 PM
سالیان سال بعد:
فرزندان مرحوم محمود نظاری اعلام کردند که شاید تا 10 سال بعد همکاران سیستم وارد بورس شود تا روح پدرشان شاد گردد!
یکی نیست بگه حالا رفتید تو بورس ، کدوم احمقی میاد بورس شرکت شما رو بخره ؟
شما واسه کارمنداتون هیچ امنیت و سود وآتیه ای ندارید چه برسه به مردم عادی !
چهار تا سیستم پیزوری انداختید به مردم و هزار تا سفته که دستشونه کارتونو یکسره می کنه
ارسال شده توسط: حسین در ساعت April 21, 2008 03:30 PM
سلام
رشد خاج از کنترل شرکتی مثل همکاران سیستم صرفا به علت انحصاری بودن این نوع محصول و خدمات و کشش بسیار زیاد بازار تا اکنون بوده است .و نه بخاطر مدیریت صحیح و حرکتی هدفمند .این شرکت صرفتا بازاری را که برای مدت نسبتا طولانی پر کشش بوده را یافته و در ان فعالیت نموده .حال معضل همکاران سیستم بزرگ کنترل داخلی است .
این سازمان بی در و پیکر به هیچ وجه با سبک مدیریت قبلی خویش نمی تواند کنترل گردد. و پیشنهاد برون سپاری نیز نه تنها به کوچک شدن این سازمان کمکی نکرد بلکه به علت تقویت روحیات کاسبکارانه در افرادی که هنوز به اهداف سازمانی خویش وفا دار نبودند احتیاج به کنترل های شدیدتر را افزون کرد .
از سوی دیگر انتخاب افرادی به مراتب بی لیاقت -پشت هم انداز -سهل انگار-بی سواد-بدون شناخت لازم در مورد مدیرت و برخورد با مشتریانو در بعضی موارد لابی ساز و باند ساز درون سازمانی به عنوان مدیران میانی که بیشتر به ناظمان مدارس ابتدایی شبیهند و قرار است نقش آدم بده را ایفا کنند به مراتب مشتریان و کارکنان این شرکت را نگران و کرده است .
واقعا اگر سازمانی تشکیل گردد که میزان حقیقی شکایات مشتریان همکاران سیستم را مدون کند همگان پی می بریم که عمر اسن غول بی غواره پیر به سر امده
مگر اینکه بخوانند این مطالب را .............
ارسال شده توسط: محفو در ساعت May 19, 2008 01:49 PM
البته سياست غلط مديران ارشد بيشترين استرس و فشار را براي كاركنان همكاران سيستم دارد . خود شيقتگي شديد و اعتماد به نفس كاذب محمود نظاري و بچه هاش و نفهمي اونها از وضعيت حاضر ،بي لياقتي و بي سوادي و بي عرضه بودن و بي چشم و رويي حاد مهدي انصاريان ، سكوت طولاني آقايان حريري ، مترسكي شهريار رحيمي و گيجي و گنگي اسماعيل كمالي روستا و مير جهاني كم چيزي نسيت
همكاران سيستم سير نزولي طي مي كنه و هيچ آينده اي نداره
تا وقتي نيروها ريزش دارند و عزيزكرده هاي مديران همكه كاره اند اوضاع همين گونه است
ارسال شده توسط: خراسوني در ساعت May 31, 2008 11:31 AM
سلام.
من 3 سال همکاران بودم..واقعا برای سایت شما و شرکت شما متاسفم با اینکه دیگه با این شرکت همکاری ندارم و الان در دانشگاه تدریس می کنم ولی نتونستم اهانتها و تهمتهای شماهارو به به نظرم به خاطر عدم داشتن توان رقابت با این شرکت است تحمل کن. همه افرادی که در هکاران سیستم بدن(اکثریت) قبول دارند که این شرکت یکی از بهترین شرکتها زا لحاظ مدیریتی و ساختار سازمانی در ایران است که دارای ÷یشرفته ترین ساختار های ممنک می باشد. در ضمن افردای مثل تظاری یا انصاریان که اولی به لحاظ مدیریت و دومی به لحاظ قدرت تحلیل سرآمد هستند.اگه می خواین با همکاران رقابت کنین.عقده تونو اینجوری خالی نکنین. تا زمانیکه راه درستشو نفهمیدین همیشه این همکاران خواهد بود که به تنهایی اوله.بهتر از روشهای اونا درس بگیرین نه اینکه الکی تهمت بزنین .براتون متاسفم
ارسال شده توسط: نیما در ساعت June 4, 2008 12:35 AM
جناب نیما
متاسفانه افراد در بیان عقایدشان آزاد هستند. اگر نوشته من را خوانده باشید می بینید که نه تنها در آن به همکاران سیستم توهین نشده است بلکه از شناخت دقیق آنها نسبت به بازار و موفقیتشان در این عرصه صحبت شده است.
متاسفانه شما نظر دوستانی که مخالف همکاران سیستم هستند را با نظر من اشتباه گرفته اید.
من هم مثل همه شاغلین در این صنف نسبت به همکاران هم حس مثبت دارم هم برخی مشکلاتش را می دانم. اما به هیچ وجه به خودم اجازه نمی دهم از چارچوب انصاف خارج شده و توهین بکنم. (شاید روزی یک نوشته انتقادی در مورد همکاران سیستم نوشتم که شامل هم مزایا و هم معایب این شرکت باشد از دیدگاه یک شخص خارج از این شرکت). پس خواهش می کنم با دقت بیشتر نظرات خوانندگان را با نظر شخصی من و نظر دهندگان اشتباه نگیرید.
در مورد انتقادات دوستان هم، با شما موافقم از جنبه انصاف و اعتدال خارج شده اند و تند رفته اند و خواسته اند مشکلات شخصیشان را با این شرکت به نوعی برداشت عمومی تبدیل کنند. اما همانطور که گفتم نظر این دوستان است و برای خودشان محترم. اجازه بدهیم شخصی مانند شما به این شرکت مثبت فکر کند و شخصی مانند سایر نظر دهندگان این مطلب منفی.این سایرین هستند که اگر لازم باشد بر اساس نظرات مختلف و نیز شناخت خود تصمیم می گیرند.
همین!
ارسال شده توسط: ali در ساعت June 4, 2008 09:53 PM
سلام به مدير محترم سايت
نوشته ها رو خوندم به نظر نمياد كه اين شخصي كه اينا رو نوشته يه رقيب كاري باشه . احتمالاً يك كارمند بيچاره است كه داره با همكاران كار مي كنه و شاكي شده از شرايط كاريش و مجبوره بمونه تا پولي دربياره
درضمن دوست ديگمون هم بهتره كاسه داغتر از آش نشه و به نظر بقيه هم احترام بذاره. اگه چند سال پيش اونجا بوده شايد اون موقع شرايط فرق مي كرده . در هر حال الان نيازي به چاپلوسي و تملق نيست . هر كس حق داره اين شركت و ادماشو تحليل كنه .
رقبا هم اينقدر قوي هستن كه اينجوري رقابت نكنن . رايورز و چارگون و پگاه و پارس و بقيه هم مشتريان وفادار خورشون رو دارند .
اين اقا به نظرم محمود نظاري رو درست نميشناسه كه دفاع كوركورانه مي كنه
ارسال شده توسط: كيانيان در ساعت June 23, 2008 04:01 PM
همكاران سيستم فقط كارهاشو تو بوغ مي كنه و فقط تبليغه و ديگر هيچ
دم برخي خبرنگار ها و رسانه ها رو خوب ديده مثل شهرام شريف
بدبخت اون كارمندايي كه از صبح تا شب با يك ذره حقوق كار مفت ميكنند تا نظاري [....] و بقيه مديراش پولدارتر بشن
---------------------------------------------------
وبلاگ رادمان: یکی از لغات این پست حذف شده است.
دوستان عزیزخواهشمند است رعایت اخلاق حرفه ای را در برخورد با مسائل داشته باشیم.
همین!
ارسال شده توسط: تهرانيان در ساعت September 23, 2008 01:46 PM