اگه ميشه كل بحث رو در يك پست بزاريد

ممنون

ممنون از لطف شما.
اما چون بحث طولانی است و من هم متهم شدم به اینکه پست های وبلاگم طولانی است تصمیم گرفتم بشکنمش در چند مطلب که خواننده را خسته نکنم. ضمن اینکه بین آن مباحث دیگری که بسته به روز برایم جذاب است را هم از دست ندهم.
امیدوارم مطلب به درد بخوری باشد.
همین!

نایس!
من میخوام ببینم که نتیجه ی این شبیه سازی چی از آب در میاد!

سلام
در مورد مقایسه فوتبال و کلاً بازی با توسعه نرم‏افزار، چند نکته به نظرم رسید که عرض می‏کنم.
بسیاری از بزرگان عرصه مهندسی نرم‏افزار اعتقاد دارند که توسعه نرم افزار یک بازی تیمی است ( گریدی بوچ). بعضی دیگر حتی فرآیندهای تولید نرم افزار را بر این اساس ارائه کرده‏اند (آلیستر کابرن) و حتی اعتقاد دارند که این موضوع نه تنها در مورد نرم افزار که در مورد سایر رشته‏های مهندسی نیز صادق است.
اما چند نکته بسیار مهم باید مد نظر قرار گیرد و اول آن این که این دو با هم تفاوتهایی دارند که گاه بنیادی و گاه بسیار ظریف و تأثیر گذار است.
نکته دوم آن که مبنای "فوتبال" در این مقایسه چیست؟ هر کدام از این دو عرصه دارای دسته‏بندی و مدلهایی هستند که بی‏تأثیر بر نتیجه مقایسه نیست.
همانطور که همه فوتبالی‏ها و علاقمندان آن می‏دانند(البته فکر کنم شما خواب را به فوتبال ترجیح می‏دهید ;( ) نگاهها و سبکهای متفاوتی در فوتبال وجود دارد. به عنوان مثال کاپلو با وجود آن که تیم رئال مادرید را قهرمان اسپانیا کرد ولی برکنار شد چون تیمش قشنگ و با طراوت بازی نمی‏کرد. به عنوان مثالی دیگر خیلی ها اعتقاد دارند مربیانی مانند مورینیو که خود فوتبالیستهای بزرگی نبودند, بیشتر نتیجه گرا بوده و زیبایی‏های فوتبال در درجه چندم برایشان اهمیت دارد.
دنبال این مطلب صرف از نظر زیرساخت و روش مقایسه بسیار جالب و جذاب خواهد بود, ولی این که روش و معیار چیست و نیز چه مدلهایی از هر یک مد نظر است، فوتبال - نرم‏افزار, در این مقایسه بی‏تأثیر نیست.

بابت مطالب جالب وبلاگتان, ممنون و خسته نباشید.

سلام
بابت تذکرات ممنون.
واقعیتش شباهت ها و تفاوت های دو کار تیمی نظیر توسعه نرم افزار و فوتبال (یا هر ورزش گروهی دیگر) برایم قابل فهم است.
در این سلسله مطالب، نه از یک نگاه علمی، بلکه با یک دید شبیه سازی کننده، از زبان فوتبال -که امروزه زبانی همه فهم می دانم- استفاده خواهم کرد در بیان شکل یک "شرکت نرم افزاری". شاید بحثم بیشتر از آنکه مبانی آکادمیک داشته باشد، ساده سازی شده است برای اینکه همه بدانند چگونه یک شرکت نرم افزاری شکل می گیرد، چگونه مدیریت می شود، چگونه پیروز می شود و یا به چه دلایلی شکست می خورد. باز هم تاکید می کنم با یک زبان ساده شده و صرفا دیدگاه شخصی یک نفر که در این زمینه علاقه مند است(و البته خود را صاحب نظر و رای نمی داند، صرفا یک علاقه مند ساده)
اینگونه نوشته ها که در وبلاگم کم هم نیستند را بیشتر از آنجهت می نویسم که خوانندگان وبلاگ بتوانند حداقل یک دقیقه پس از خواندن آنها صبر کنند و فکر کنند که با چه چیز دیگری می توانند یک فعالیت مهندسی را شبیه سازی کنند. اینکه امنیت و حفاظت از نرم افزار را به شکل فعالیت های دفاعی حیوانات مثال زدم، اینکه روش توسعه نرم افزار را بر مبنای رستوران های Fast Food دیدم و ربطه بهار با تحول سازمانی و .... از جمله این نوشته ها هستند که قصد ندارند چیز جدیدی به دانش کسی اضافه کنند، قرار است ببنیم که در مورد فعالیتهای مورد علاقه ما،نمونه هایی در دنیا هست و بتوانیم از آنها الگو بگیریم. درست مثل کاری که طراحان شیء گرا انجام دادند و یا در هوش مصنوعی و ....
به هر حال امیدوارم مطالب به درد بخوری شود، واکنش های بوجود آمده قبل از درج اصل شبیه سازی ها در وبلاگ نگرانم کرده است که آیا واقعا این مطالب به درد خواهند خورد یا خیر!؟
همین!