دوستی می گ�?ت یک جامعه زمانی دچار مشکل می شود که آدم های تکنوکرات در آن کم بشوند، اشخاص تکنیکالی که دست به آچارند و می دانند چطور یک طرح را به یک ابزار تبدیل کنند.
نمی دانم چقدر این دیدگاه درست است، هر چند با آن موا�?قم و عقیده خودم آن است که جامعه ای که �?یلسو�? نداشته باشد آینده بلند مدت را از دست می دهد، جامعه ای که آدم �?نی نداشته باشد آینده کوتاه مدت را، بگذریم ....
هد�? از طرح مقدمه �?وق، ورودی بود به بحث اهمیت حضور ا�?راد �?نی (Technical Man) و حکم کیمیا داشتن آنان است  در شرایط حال حاضر کشور.
در شرایط �?علی کشور ما، گروهی که وارد رشته مهندسی می شوند شامل چند دسته کلی می شوند:
- ا�?رادی که مهندس نیستند (تعری�? مهندس را اینجا ببینید)، بلکه صر�?ا به دلیل اسم، اصرار والدین، قبولی تصاد�?ی یا .... وارد این رشته شده اند و آخر و عاقبت بسیاری از آنها در اشتغال به  مشاغل غیر تخصصی است.
- ا�?رادی که خیلی مهندس می شوند! اکثر بچه هایی که با هد�? مهندس شدن وارد این عرصه می شوند، مهندسی را در پشت میز نشینی، کا رباکلاس کردن، دستور دادن، با لباس شیک و ماشین شیک به کارگاه سر زدن  و ... می دانند، این است که این ا�?راد وقتی �?ارغ التحصیل می شوند، اگر از شانس و اقبال یا پول و پارتی پدر بهره مند نباشند، سرخورده می شوند و از انجام یک کار عادی هم عاجز می شوند، اگر از آنها بخواهی که عزیز من برای شروع باید از کارهای جزیی شروع کنی به آنها بر می خورد و عطای آن کار را به لقایش می بخشند، حتی اگر چنین ا�?رادی در شرکت شما ماندگار شوند، شما از استخدام انها به جز اضا�?ه شدن یک نانخور اضا�?ه، عایدی دیگری ندارید.
- ا�?رادی که مهندس می شوند. این ا�?راد یا با علاقه وارد این رشته می شوند و یا با ورود به آن علاقه مند می شوند و می توانند مساله خوب حل کنند و برای مسائل بهترین راه حل را با توجه به شرایط موجود انتخاب می کنند. 

اما بر سر دسته سوم چه بلایی می آید...   

دسته سوم خود به سه گروه تقسیم می شوند:
- گروهی که مهاجرت می کنند و شرکتهای خارجی به سرعت آنها را جذب می کنند. کشور از نبود آنها دچار چه خسرانهایی که نمی شود ...
- گروهی می خواهند بروند اما شرایط ر�?تن را ندارند، این دسته انگیزه کار کردن را از دست می دهند و اکثرا تلاش می کنند از زیرکار دربروند و باری به هرجهت زندگی کنند...
- دسته سوم که ماندنی هستند و مشغول به کار، اکثرا برای این ا�?راد به خوبی در کشور کارهایی با درآمد های عالی پیدا می شود، چون نیاز کشور به این دسته است. کسانی که کار بلد هستند و ابایی از اینکه لباسشان خاکی شود و یا دستشان کثی�? بشود ندارند. اهل کارند و اگر قرار باشد کاری را انجام دهند، حاضرند از ص�?ر تا صد آن را انجام دهند.
شرکتهای کوچک و بزرگ اغلب به دنبال چنین ا�?رادی می گردند (یادم می آید چند سال پیش در شرکت یکی از دوستان، به دلیل اینکه نتوانستند یک مدیر �?نی خوب پیدا کنند دست به دامان هندی ها شدند، یک مهندس هندی واقعا همه �?ن حری�? را استخدام کردند)
متاس�?انه به دلیل عدم درک شرایط این ا�?راد در بسیاری از شرکتها، خیلی از این ا�?راد �?نی به مرور خسته می شوند از اینکه می بینند همیشه دستور می پذیرند و کسانی همیشه پشت میز نشسته و �?رمان می دهند، آنوقت است که یک اشتباه بزرگ را مرتکب می شوند، یا احساس می کنند مدرک تحصیلیشان کم است و به �?کر ادامه تحصیل می ا�?تند (غا�?ل از اینکه بعد از آن چیز خوبی در انتظارشان نیست و اصطلاحا Overeducated می شوند) یا به دنبال پست های عادی می گردند(و اینبار هم از یکنواخت شدن و کسل کننده شدن کارشان دلزده می شوند)
روندی که دربالا ذکر کردم باعث می شود که ا�?راد �?نی در کشور ما کم باشند و همانطور که اشاره کردم از نبودشان کشور دچار ضرر بسیار می گردد، ضرری که متاس�?انه اغلب توسط مدیران ارشد کشور درک نمی شود.
اما عیب را گ�?تیم، راه حل را هم بگوییم.
با در نظر گر�?تن چند راهکار ساده می توان ا�?راد �?نی را در کشور زیاد کرد و یا ماندگاری آنها را ح�?ظ کرد:
- تغییر نظام آموزشی رشته های مهندسی : در برخی کشورها ، دانشجوی چنین رشته ای باید پیش از ورود، چند ماهی در کارخانه یا کارگاهی مرتبط با رشته دانشگاهی مورد علاقه اش کارآموزی کند. اینکار باعث می شود که آنکار را �?قط در پشت میز نشستن نداند. توجه به کارهای عملی، جدی کردن بحث کارآموزی و .... از جمله اقدامات ای است که در این زمینه می توان انجام داد.
- تغییر نگرش جامعه به آدم های �?نی: اکثر �?کر می کنند که آچار به دست بودن، کار کارگری است نه کار مهندسی، اگر بتوان با نشان دادن مهندسان عملگرا در ذهن جامعه و رسانه ها تغییر ایجاد کرد، جوانان تصویر ذهنی بهتری نسبت به کار �?نی پیدا می کنند.
- اهمیت دادن به آدم های �?نی در کسب و کارهای مختل�? : اگر از نظر حقوق، جایگاه سازمانی، احترام و ... به این ا�?راد توجه شود، آنها با کمال میل کاری را که می کنند ادامه خواهند داد و �?کر مهاجرت یا تغییر شغل را در سر نمی پرورانند.
- اهمیت دادن به تولید و حل مساله به جای واردات کالای آماده و یا ماشین آلات آماده از طریق وضع قوانین گمرکی، کنترل مرزها، سودآور کردن تولید و ... که ا�?راد را از مشاغل کاذب (مانند دلالی) به مشاغل واقعی سوق می دهد.
-پاک کردن این ذهنیت که یک شبه می توان پولدار شد و به همه چیز رسید،جوانان ما اکثرا به دنبال آن هستند که ره صد ساله را یک شبه طی کنند،و متاس�?انه برای ایده خود در جامعه نمونه هایی را هم می بینند، این است که اکثرا به جای کار دنبال پول می گردند و تلاش می کنند برای به دست آوردن پول ساده ترین کار را انجام دهند.
-و...
بحثمان طولانی شد، بگذریم و امیدوار باشیم روزی برسد که در کشور دچار کمبود آدم های �?نی نباشیم ...
همین!