صدا و سیما، استاد واژه سازی است! واژه هایی را خلق می کند که معنی واقعی آنها با چیزی که در ذهن مردم ایجاد شده است تفاوت دارد. برای مثال واژه" شهرک نشین" به خودی خود اصلا بد نیست، یعنی کسی که در یک شهرک زندگی می کند، اما صدا و سیما آن را به جای شهروندان صهیونیست بکار می برد که بار معنی منفی دارد. یا ستیزه جویان عراقی که تلاش شده است بار منفی و مثبت نداشته باشد،اما آنطرفی ها از همین افراد به عنوان تروریست نام می برند که منفی است. این فقط هنر صدا و سیمای ما نیست، بلکه همه بنگاه های تبلیغاتی اطلاع رسانی داخلی و یا خارجی از این کارها بسیار می کنند.
تا اینجای قضیه به من ربطی ندارد، آنجا من حساس شده ام که صداو سیما و سایر ارگانهای تبلیغاتی نظام، واژه" وبلاگ نویس" را نویس را خلق کرده اند و مدام به شکلی برخورد می کنند که فلان وبلاگ نویس دستگیر شد و فلان وبلاگ نویس، برندازی نرم می کند و ....
تلویزیون های انطرفی هم به شکل معکوس وبلاگ نویس را قهرمان مخالف نظام نام می برند وبه به و چه چه می کنند...!
در تعطیلات عید، هر جا که در جمع مردم عادی و مهمانی های خانوادگی بود، از من می پرسیدند که چطور می توان وبلاگ نویس شد-بخوانی:د چگونه می توان با وضع موجود مخالفت کرد!- و یا وبلاگ نویس ها را شناخت و با آنها مقابله کرد -بخوانید: چگونه می توان از نظام دفاع کرد-
هر چقدر تلاش کردم که به آنها بقبولانم که وبلاگ نویسی الزاما سیاسی نیست، سخت بود، تازه وقتی می فهمیدند که من هم چند سالی است وبلاگ دارم، با نگاه دیگری به من نگاه می کردند، یا از سر تقدیر برای شجاعت و یا از سر نصیحت و شماتت!
کمدی تر آن است که در این چند روز ، برنامه هایی از تلویزیون پخش شد که جو را تشدید کرد، در شناسایی شبکه های برندازی در محیط اینترنت و یا خطرات اینترنت برای جوانان و نوجوانان! در این برنامه ها از کلماتی تخصصی استفاده می شد که اصلا بد نیستند، اما نوع جمله بندی و گویش مجریان و توضیحاتی که نویسندگان به آنها اضافه کرده بودند، معنای دیگری را در ذهن مردم عادی ایجاد می کرد، مثلا تاکیدی که بر روی VPN به عنوان یک رسانه جاسوسی می شد بامزه ترین است، چنان چشمان بیچاره ای را که یک VPN برای کسی ساخته بود را سیاه کرده بودند و وی را در جایگاه متهم که نه مجرم گذاشته بودند که بیا و ببین!
حتی در اعترافات یکی از این مجرمان شطرنجی شده، ذکر شد که برای کسی یک وب هاست (Web Host)  ایجاد کرده است! که مشتری این خدمات سایت غیر اخلاقی را در آن گذاشته است.
به شوخی به یکی از دوستان گفتم، اینگونه مجرم سازی از بچه های کامپیوتری به شکل آن است که اگر کسی با یک سکه 5 تومانی از تلفن عمومی مزاحمتی برای کسی ایجاد کرد برویم وکارمند بانک مرکزی که آن سکه را ضرب کرده است و یا شرکتی که تلفن را ساخته است را بگیریم و بگوییم شما ابزار و آلات جرم را مهیا کرده اید.
کاش شبکه های تبلیغاتی از مفاهیم فنآوری، استفاده ابزاری نمی کردند!
کاش ما می فهمیدیم از چیزی که نمی شناسیم الزاما نباید بترسیم! اگر با وبلاگ، اینترنت، چت،VPN، پهنای باند، وب سایت، فیلترینگ، News letter .... آشنا نیستیم، فکر نکنیم آنها ابزار جاسوسی و یا براندازی هستند!
کاش وبلاگ نویسان، قهرمانان یا ضد قهرمانان مردم نبودند، بلکه به شکل ساده کسانی بودند که در یک مورد نظرشان را به اشتراک می گذارند،..... همین!