سالی که سپری شد سال سختی بود برایم! اردیبهشت 87 به پیشنهاد یکی از دوستانم، به صورت پاره وقت، قرار شد در شرکتشان مجری برخی تغییرات سازمانی باشم و واحد های پشتیبانی و فروش را بهبود بخشم. ابتدا قرار شد در طی یک فرآیند 3 تا 6 ماه اینکار صورت گیرد، اما کار دشوارتر و پیچیده تر از آن بود که فکر می کردیم و باید به آهستگی و به شکلی عمل می کردیم که بدون اختلال در فرآیند های جاری، بهبود هم در سازمان جاری شود و پایدار گردد.این شد که حجم بیشتری از زمان کاری خودم را در کمک به آن دوستان در آن شرکت سپری کردم.
تا اینکه در پایان سال 87، اوضاع به شکلی درآمد که می شد به سازمان کاری و مجموعه ای که با کمک مدیران و پرسنل آن شرکت چیده شده بود، اعتماد کرد، از آن سو در رادمان باید بیشتر وقت می گذاشتم، که تمام زندگی خودم را برای آن گذاشته ام و می گذارم و نباید می گذاشتم که از بابت کم بودن حضور زمانی من به ان آسیب برسد.
خدا را شکر می کنم که آن شرکت، امسال آنقدر به یک بلوغ از سطح سازمانی رسیده که تغییرات جدید و سطح بالاتری را هدف قرارداده است.
با پایان ماموریت دوستانه ام، امسال بیشتر وقت خودم را در رادمان خواهم بود و از این بابت خوشحالم که می توانم آن ایده هایی را که در طی سال پیش، به دلیل کمبود وقت و متفاوت بودن اولویت ها رها کرده بودم، دنبال کنم.
به خانه خودم برگشتم! با خاطراتی خوب! با دستی و ذهنی پر! با امید...!
همین!