درباره

11 فوریه 2011

وبلاگ رادمان، در تعریف یک وبلاگ سازمانی است. وبلاگی در اختیار شرکت رادمان، در ابتدا قرار بود این وبلاگ گروهی باشد و همه همکاران رادمان در آن بنویسند، اما به تدریج فقط یک نویسنده باقی ماند. علت وبلاگ نویسی سازمانی را برای پرسش کننده ای چنین پاسخ دادم:

دوستی دارم متخصص روابط عمومی ، تعریفی دارد برای  وبلاگ از دیدگاه روابط عمومی که می پسندم: “وبلاگ همان وب سایت است اما با روابط عمومی بهتر” همو بود که تشویقمان کرد به ایجاد وبلاگ برای شرکت. ابتدا نوشتن در این وبلاگ نه به جهت اهمیت آن برای شرکت بلکه به عنوان روشی برای ارضاء یک حس شخصی بود: آنکه می نویسم پس هستم یا چون هستم می نویسم! اما به مرور اهمیت وب سایت و وبلاگ برایمان بیشتر شد، آنجا که اولا وارد عرصه روابط عمومی الکترونیک(ePR) و راهکارهای مدیریت ارتباطات با مشتریان (CRM) شدیم و خودمان بایستی به عنوان مجری طرح  به این مفاهیم اعتقاد عملیمان را نشان می دادیم و دوما وب سایت رسانه اصلی ما برای ارتباط با مشتریانمان گردید تا جاییکه بیش از یک سوم کل مشتریان ما در این چند سال مستقیما از طریق وبسایت با ما آشنا شده اند.

به مرور تفکیک وظیفه ای برای وب سایت رادمان و وبلاگ رادمان قائل شدیم:

  وب سایت وبلاگ
هدف معرفی شرکت به صورت رسمی رسانه ای غیر رسمی برای روابط عمومی
مخاطب هدف مشتریان هدف، بالقوه و یا بالفعل
شرکتهای همکار، شریک یا رقیب
فعالان نرم افزاری
مخاطبان وب سایت + همکاران و یا دانشگاهیان کامپیوتری یا علوم ارتباطات و  عامه کسانی که از اینترنت استفاده می کنند و به برخی کلید واژه ها و یا اخبار روز حساسند.
وظیفه معرفی شرکت و محصولات و خدمات آن
افزایش فروش
افزایش رضایتمندی مشتریان
تسهیل ارتباطات برون سازمانی
تولید محتوی و ارتقاء سطح دانش عمومی و یا اختصاصی، نقد و کنکاش در رفتارهای مرتبط با مهندسی و کسب و کار نرم افزاری، برقراری ارتباط ساده، صادقانه و صمیمی با مشتریان و تقویت برند و جایگاه رادمان

اگر چه در کنار وب سایت کانالهای دیگری برای ارتباط رسمی، دائمی و دوسویه با مشتریان داریم، اما حداقل در این چند سال، وبلاگ تنها رسانه روابط عمومی ما بوده است، رسانه ای که ضمن ارتباط به شکلی گسترده در موضوعات متفاوت و با ادبیاتی راحت تر با مخاطبان، می توانیم از نظرات آنها نیز به شکل موثری بهره مند شویم.

امروز بسیار به وب سایت و وبلاگ رادمان وابسته ایم تا جاییکه همانگونه که در یکی از نوشته های وبلاگ به آن اشاره کرده ام اگر کسی قرار باشد بداند چه کرده ایم و می کنیم کافیست وب سایت را ببیند و اگر بخواهد بداند چگونه فکر می کردیم و می کنیم می تواند وبلاگ را ببیند.

 این نکته را هم باید اضافه کنم اگر مطالب وبلاگ را از ابتدا (مهر ۱۳۸۳) تا کنون مرور کنید متوجه خواهید شد که مطالب سالهای اول بیشتر با نگاه برنامه نویسی، تحلیل سیستمها و مدیریت پروژه است، سپس موضوعات بیشتر حول و حوش مشاوره فنآوری اطلاعات می چرخد و در نهایت موضوعات سالهای اخیر بیشتر پیرامون کسب و کار نرم افزاری و مسائل مدیریتی یک شرکت نرم افزاری است. علت این تغییر نگرش شاید در بزرگ شدن شرکت و تغییر کردن دغدغه های شخصی من باشد که در وبلاگ به عنوان یک روزنوشت نمود پیدا کرده است.در میان نوشته ها هم هستند نوشته هایی که با هدف معرفی محصولات و خدمات رادمان  و با یک ادبیات تقریبا تبلیغاتی منتشر شده اند که طبیعی است در راستای اهداف تجاری شرکت رادمان نگاشته شده اند.

وبلاگ رادمان در سال ۸۹ و در سومین جشنواره وب ایران به عنوان برترین وبلاگ سازمانی پذیرفته شد که برای من جای خوشحالی داشت.

تکراری است، اما باید به این هم اشاره کنم که خاصیت وبلاگ دوسویه بودن آن است و بحث و تبادل عقیده، نقد و گفتمان و نظرات خوانندگان می تواند تاثیر و بازخورد بسیار خوبی هم برای خوانندگان دیگر و هم برای نویسنده در نگارش مطالب بعدی داشته باشد، به همین دلیل مشتاقانه پذیرای عقاید خوانندگان هستم.

همین!

دیدگاه ها مسدود است.