خواستم باز در مورد تاثیر لنگرکشتی بر وضعیت خطوط اینترنت کشور و بالطبع آن روند تولید و پشتیبانی نرم افزارهای تحت وب که هر موقع مشکلی در این زمینه پیش می آید، به آن بیچاره ها گیر می دهند بنویسم، دیدم سه سال پیش در این زمینه نوشته ام، تکراری نمی نویسم، همان نوشته را بخوانید : "دریا موجه .... دریا..." (اینجا)

همین!

یکی از ابزار موثر در بازاریابی یک محصول نرم افزاری را آن می دانم که جایی باشیم که توسط مشتریان بالقوه دیده شویم. نوشته ای که سه چهار سال پیش تحت عنوان "به یک نفر داد زن نیازمندیم!" در تایید همین ایده بود.
در این چند سال این روش را به اشکال مختلف تجربه کردیم، خبرسازی، حضور در کنفرانس ها و سمینار های تخصصی در امور غیر کامپیوتری، ارسال پیام های مستقیم برای مشتریان هدف و .... حضور در جراید غیر مرتبط.
این هفته تجربه آخر را در مورد هفته نامه ای انجام دادیم که اصلا نرم افزاری نبود، اما به نظر تیراژ خوب و مشتریان حرفه ای و ثابتی دارد، احساس کردم بهتر است آنجا تبلیغ کنیم، اما دوستان و همکاران، با دیده تردید اینکار را نگاه میکردند که نرم افزار را چه به مجله [....] پولمان را هدر می دهیم. اما مخالفت کردم و تبلیغ را دادیم.چون این دسته از مشتریان ما اغلب غیر کامپیوتری هستند، نشریات تخصصی ما را نمی خوانند و یا در وب جستجو نمی کنند، به نظرم باید جایی بایستیم که در مسیر عبور آنها باشیم. 
جالب بود که در این هفته تماسهای خوبی داشتیم که از طریق این هفته نامه با ما آشنا شده بودند. نمی دانم این تماسها منجر به فروش منجر خواهد شد یا نه اما همین که یک جریان جدید ورودی از مشتریان هدف به بالقوه ایجاد نمود به نظرم خوب است، از اینجا به بعد هنر بچه های فروش است که تا چه حد بتوانند  نیازهای این گروه جدید را دقیقا تشخیص دهند و به آنها که می توانند مشتری وقعی ما باشند، محصول مناسب را عرضه کنند.
باز هم باید به فکر جاهایی باشیم که از طریق آنها بهتر دیده شویم! در حال داد زدنیم،اما نرم افزاری!

همین!

خبری در ایرنا کار شده بود مبنی بر "پست الکترونيکي فرمانداري گتوند راه اندازي شد " (اینجا). این خبر در این چند وقته مورد توجه دوستان کامپیوتری شده بود و طنزهای مختلفی از روی آن ساخته شده بود؛ آنجا که دامنه این پست الکترونیک Gmail است و یا توضحیاتی که در مورد مشخصات این راه اندازی شده است...
واقعیت را بخواهید این خبر اصلا خنده دار نیست. مایه تاسف است....
نه برای آن فرمانداری، که شاید با دانش فنی موجود، همین که به فکر ایجاد این ایمیل افتاده اند را باید به آنها تبریک گفت و گام گذاشتنشان را در این راه ارج نهاد.

مایه تاسف است برای ما و همکاران ما، که جقدر غافلیم از توسعه فنآوری در سطح کشورمان. نشسته ایم در جمع بسته خودمان و صحبت از آخرین دست آورد های IT می کنیم، شبکه های مجازی راه می اندازیم، وب2 یا روابط عمومی 2 را آرمان می دانیم... در حالیکه در این کشور هنوز فضاهایی هست که از ابتدایی ترین و بدیهی ترین ابزارها محروم است.  شاید بهتر باشد مدتی به جای اینکه به فکر توسعه عمودی فنآوری باشیم به فکر گسترش افقی آن باشیم...
همین!

شرکت رادمان نیاز به اضافه کردن همکاران خلاق و پرتلاشی است که با کمک انها بتواند تیم های کارشناسی خود را در بخش های مختلف تقویت نماید، لذا اطلاعیه ای در بخش اخبار رادمان به جهت استخدام منتشر شده است که آن را عینا اینجا نقل می کنم:

"آگهی دعوت به همکاری
رادمان در جهت تکمیل نیروی انسانی متخصص مورد نیاز از بین افراد توانمند و علاقه مند در زمینه های زیر دعوت به همکاری به صورت تمام وقت  می نماید:

• برنامه نویس Delphi
  
• برنامه نویس ASP.NET مسلط به #C و MSSQL
  
• کارشناس فروش مسلط به مهندسی فروش با تجربه در عرصه بازاریابی و فروش نرم افزار
  
• کارشناس خدمات پس ازفروش مسلط به بانک های اطلاعاتی، برنامه های تحت ویندوز و تحت وب

متقاضیان از طریق بخش همکاری با رادمان نسبت به ارسال رزومه اقدام و یا با تلفن های شرکت تماس حاصل نمایند"

به نظرم فرصت بدی نیست برای افراد جویای کار خلاق، باانگیزه و با پشتکاری که مایلند در یک شرکت نرم افزاری استخدام و فعالیت  نمایند و ...

همین!

پی نوشت: در این وضعیت بد بازار استخدام کردن نیروی جدید دل شیر می خواهد! اگر چه ما چنین دلی نداریم! اما پروژه های جاری و فرصت های پیش رو دلگرم و امیدوارمان می کند به آینده و اینکه می توانیم اعضاء جدیدی در خانواده خود داشته باشیم.

فرمانده محترم ناجا اخیر اعلام کرده اند "ای‌میل‌ها و اس‌ام‌اس‌ها کنترل می‌شود " (اصل خبر را اینجا بخوانید).
همینمان کم بود، به دلیل ایجاد محدودیت های قبلی توسط سایر نهادها سرعت اینترنت و خدمات پیام کوتاه آنقدر در وضعیت اسفناکی قراردادشت که نمی دانم از حالا به بعد که پلیس هم به جمع "کنترل کنندگان" اضافه می شود، چه وضعی پیدا می کند!؟
ایکاش نهادی تشکیل می شد که به نمایندگی از همه این عزیزان، یکپارچه و یکجا و یکباره وضعیت نظارت را بر عهده می گرفت تا شاهد آنچه امروز بر آن ناظریم نباشیم و فعالان صنعت IT بتوانند از برخی حداقل ها در سرعت، پهنای باند، قابلیت اطمینان و اعتماد در استفاده از این "ابزارها" بهره گیرند.
طنزی است وضعیت اینترنت در روزگار ما... یکهو بساطش جمع شود که راحت تر است، ما هم به سراغ کار آبرومند دیگری می رویم! میوه فروشی بدک نیست!؟ (اینجا را بخوانید)

همین!

طبق یک عادت مرسوم در فرآیند بازاریابی و فروش رادمان و در نرم افزار CRM خودمان تماس های مشتریان بالقوه ثبت می شود و گزارشاتی برای رده های مختلف از آن استخراج می شود. یکی از این گزارشات میزان تماس مشتریان نسبت به محصول ها و بسته های نرم افزاری عمومی رادمان است. آخرین گزارشی که در این زمینه گرفتیم حاوی نکته جالبی است.
از یکی دو سال پیش با رصد کردن دست آورد های جدید فنآوری و فضای کسب و کار ایرانی و خارجی تصمیم گرفتیم به تدریج بسته های نرم افزاری جدیدتری را جایگزین تلفن گویا بکنیم، حرکت به سمت سیستمهای مبتنی بر وب (web based) بهره گیری از کانال ارتباطی موبایل در قالب ارسال و دریافت پیام کوتاه هوشمند و پارامتریک و یا بلوتوث، نرم افزارهای تحت موبایل (Mobile Based) و ... از این جمله بود که همگی را در راهکار جامع ارتباطات الکترونیک (E2CS) نهادینه کردیم. این راهکار پس از عرضه توانست جای خود را در بازار به خوبی باز کند و مورد استفاده سازمانهای مختلف قرار گیرد، به همین دلیل روی وب سایت رادمان و کاتالوگ های شرکت توجه بیشتر به این سیستم و پس از آن سیستم مدیریت مشتریان شد و در نمایشگاه ها هم بیشتر بازاریابی این محصولات در دستور کار تیم فروش شرکت قرار گرفت.
به همین دلیل بود که تا چند ماه پیش، به تدریج حجم تماس ها و درخواست ها روی این سیستم هابیشتر شد و فروش نرم افزار تلفن گویا را پشت سر گذاشت، و ما را توجیه می کرد که تمرکز بیشتری روی این محصولات داشته باشیم.
اما ....

ادامه "بازگشت به عقب"

معمولا مي گويند به همين سادگي، در يک چشم برهم زدن، به سرعت برق و باد يا چيزي شبيه همين.... هفت سال گذشت! اما راستش اينطور نبوده است، رادمان  سوم آذر امسال هفت سالش تمام شد اما نه آنقدر ها ساده بود، نه آنقدر تند گذشت که بگويم در يک چشم بر هم زدن بود!

نمي دانم، روزهاي خوب زياد داشته ايم، روزهاي بد هم، اما هر چه بود جمع جبري نقاط مثبت و منفي اين هفت سال مثبت بوده است و راضيم از آنجايي که هم اکنون هستيم، که قبلا بارها گفته ام اگر چه جايي نيست که بايد، اما جايي است که مي شد. حس پدري را دارم که فرزندش از آب و گل درآمده است، مدرسه رفته است و اکنون وقت آن است که درس پس بدهد، مستقل باشد و روي پاي خودش بايستد، هر چند اين فرزند ما از روز اول روي پاي خودش بود: چه آن روزي که در يک اتاق با دو سه تا ميز شروع شد تا امروز که فضايي دارد آبرومند، چه آنروز که وب سايتي داشت پيش پا افتاده، چه امروز که وب سايت و وبلاگ و پرتال مشتريان هر يک حاصل چندين سال توليد اطلاعات هستند، چه آنروز که يک خط تلفن داشت و چه امروز که خطوط تلفن واحد هاي مختلف متفاوت است، چه آنروز که يکي دو نفر پرسنل داشت چه امروز که کارها تفکيک شده است و مسؤولین خودش را دارد، چه آنروز که براي جذب يک مشتري بايد چه تلاش هايي مي کرديم تا اعتمادش را جلب کنيم تا امروز که به نظر مشتری دلیلی  براي اعتماد نکردن به ما ندارد....
دو سال پيش در چنين روزهايي فکر مي کردم از شرکت هاي هم سن و سال عقبيم، سال پيش ديدم که از آن ها چيزي کم نداريم، امسال باور دارم که در مواردي جلوتر هم هستيم، آن چيزهايي که سرمايه اصلي شرکتهاي نرم افزاري است: گروه کاري شرکت، اعتبار نزد مشتريان، برند و نام تجاري

معمولا آدم در تولد ها آرزوي سال خوب مي کنند، من در جشنی که همواره به همین مناسبت در شرکت رادمان می گیریم چنين کردم و مي دانم که براي تحقق رویاهایمان در هشتمین سال  همه کار خواهم کرد و خواهيم کرد... نتیجه را ...  فقط خدا می داند. 

همين!

آگهي استخدام بازارياب نرم افزار داده بوديم و افراد مختلفي زنگ مي زدند، منشي داخلي من را مي گيرد: "خانمي پشت خط است که مي گويد نمي تواند بازارياب ما باشد اما آشنايان زيادي دارد و  مي تواند نرم افزار ما را به چند جا بفروشد، بچه هاي فروش جلسه اند، با وي صحبت مي کنيد؟" پاسخم مثبت است، خلاصه اي از مذاکره ما را با تغييراتي بخوانيد:

- سلام
- سلام، بفرماييد.
- من به همکار شما هم گفتم، من آشنايان زيادي دارم که مي توانم نرم افزار شما را به آنها هم بفروشم.
- خوشحال مي شوم، چه کاري از دست من ساخته است؟
- آيا نرم افزارهاي شما به درد رستوران مي خورد؟
- بله، اگر رستوران بزرگي باشد چرا که نه!
- چطور؟
- براي تبليغات رستوران روي بلوتوث، دريافت سفارش غذا به صورت تلفن گويا و يا SMS، مديريت ارتباطات مشترکين و .... مي شود اطلاعات بيشتري به من بدهيد تا بتوانم کمک بهتري بکنم که کداميک از نرم افزارهاي ما به درد شما مي خورد و يا اينکه خودتان از روي کاتالوگ ها و وب سايت ما، نرم افزار مناسب را انتخاب کنيد.
-الان رستوران خاصي مد نظرم نيست! کلا پرسيدم! نرم افزار شما ديگر به درد کجا مي خورد؟
 - پرسش سختي است، ما نرم افزار بزرگ داريم که در سطح ملي اجرا شده است و نرم افزار کوچک هم داريم که مثلا در يک شرکت کوچک يا يک فروشگاه اجرا شده است، بسته به نياز مشتري دارد ، اما ساده بگويم نرم افزار هاي ما فقط به درد خانم هاي خانه دار نمي خورد! هر مجموعه اقتصادي اعم از خصوصي و يا دولتي، بزرگ و يا کوچک که بخواهد با مشتريانش ارتباط برقرار کند مي تواند از نرم افزار ما براي خودکار سازي اين ارتباط استفاده کند، مثلا تبليغ کند، سرويس بدهد، مشترک بگيرد و ...
- يعني شما نرم افزار حقوق و دستمزد هم داريد!؟
- نه، ما نرم افزار حقوق و دستمزد نداريم، عرض کردم نرم افزارهاي ارتباطي، مي خواهيد يک نگاه به سايت ما بياندازيد تا راحت تر متوجه شويد.
- نه، من نرم افزار را مي شناسم، اين چه نرم افزاري است که ساخته ايد که حقوق و دستمزد ندارد!؟
- عرض کردم ما نرم افزار ارتباطي مي سازيم، نرم افزارهاي ارتباطي براي جايي است که شما بخواهيد ارتباط با مشتريان را ساماندهي و مکانيزه نماييد مثلا در فروش و بازاريابي شرکتهاي خصوصي و يا روابط عمومي سازمانهاي دولتي، اگر نرم افزار حقوق و دستمزد مي خواهيد با شرکت ديگري صحبت کنيد!
- من متوجه نمي شوم، نرم افزار مگر مي شود مالي نباشد، من مي دانم سخت افزار چيست و نرم افزار چيست! نرم افزار بايد مالي باشد، حسابداري باشد، شما وقتي مي گوييد به درد همه مي خورد يعني حسابداري است....
- نه اينطور نيست که شما مي گوييد، الزامي ندارد که نرم افزار حتما مالي باشد، من حداقل 14 سال است که نرم افزار مي سازم و تا حالا نرم افزار حسابداري ننوشته ام. نرم افزار مي تواند آموزشي باشد، مثلا در يک مدرسه، نرم افزار مي تواند داخل يک کارخانه باشد مثلا براي مديريت يک دستگاه، نرم افزار مي تواند در يک هواپيما باشد، مثلا براي هدايت و ناوبري آن، هيچ کدام از آنها هم حسابداري نيست!....
- آقاي محترم! من مي دانم چه مي خواهم، مگر مي شود نرم افزار حسابداري نباشد،هر وقت صحبت از نرم افزار مي شود ذهن آدم به حسابداري مي رود، نرم افزار فقط حسابداري است....
[اين گفت و شنود در مورد نرم افزار و حسابداري يکي دو بار ديگر تکرار مي شود!]
- نمي دانم چه بگويم، اين برداشت شما است، اما نظر شما را قبول ندارم، عرض کردم اينها هيچ ارتباطي به هم ندارد، کارمن اين است، اما شما معلوم است نرم افزار را خوب نمي شناسيد که چنين فکر مي کنيد، رشته تحصيلي شما چيست؟
- شما چه کار به رشته تحصيلي من داريد، من مطمئنم، شما داريد اشتباه مي کنيد!
- ....ممنونم از اينکه با شما صحبت کردم، متاسفانه الان پشت خطي دارم و بايد بروم، شما براي تهيه نرم افزارتان مي توانيد ....
- اصلا من نمي خواستم با شما صحبت کنم، اين چه شرکتي است که ....
گوشي را مي گذارم!
 
همين!

درست خواندید، چند روز دیگر هفتمین سال فعالیت شرکت رادمان تمام می شود و وارد هشتمین سال می شویم،در این که چه شده است در سالی که گذشت در همان روز مطلب خواهم نوشت، چون بهانه نوشتن این مطلب چیز دیگری است...
پنجمین بار طراحی سایت رادمان دستخوش تغییر شد، بار اول را خودم ساختم در همان اوایل شروع کار شرکت، چند صفحه HTML ساده و پیش پا افتاده، بعد از آن دوست خوبم علی مزینانی یک سایت جدید ساخت که برای اولین بار بخش وبلاگ و اخبار و ... به آن اضافه شد، مدتی گذشت همکار پرتلاشم مونا دیلمیان، تغییراتی در طراحی و چیدمان سایت ایجاد کرد، مدرن تر شد، مدتی گذشت همکار قدیمیمان خانم ظاهری گرافیک جدیدی با صفحات جدیدی به آن افزود تا اینکه ....
چند ماهی بود محصولاتمان تغییر کرده بود، به تدریج می خواهیم سایت را با مفاهیم وب2 بازسازی کنیم، ساختار قبلی محدودیت هایی داشت که این امکان را از ما می گرفت.
از خانم دیلمیان خواستم در حد یک کار یک هفته ای، یک تغییرات جزیی در سایت ایجاد کند، اما این همکار خوب، با همان وسواس همیشگی، کل سایت را زیر و رو کرد! وقتی خودم دیدم جا خوردم و آن را خیلی دوست داشتم و دارم.
القصه... فعلا طراحی سایت جدید را ببینید، به تدریح و با رفع نواقص و ایرادهای احتمالی آن،امکانات جدیدی که در حال ساخت است به آن افزوده خواهد شد، امیدوارم اولین سایت یک شرکت کامپیوتری باشیم که این امکانات متفاوت را روی سایت خودش خواهد داشت، امیدوارم...
خوشحال می شوم نظر شما را در تغییرات سایت  بدانم، پیشاپیش ممنون

همین! 

دیروز، 22 آبان، اولین همایش روابط عمومی 2 برگزار گردید.واژه  روابط عمومی2 یا PR2.0 بر مبنای تاثیر وب 2 بر روابط عمومی مطرح شده است، یعنی همان فلسفه ای که در وب2 بر مبنای مشارکت همگانی و ارتباط دوسویه و سه سویه مطرح می شود. این فلسفه که در قالب وب سایت های مبتنی بر آن نظیر شبکه های اجتماعی و یا مجموعه های به اشتراک گذاری فایل، تصویر و یا فیلم، وبلاگ ها و میکروبلاگ ها و یا ویکی ها خود را نشان داده است.
در این فضا است که قالب سنتی رسانه شکسته می شود و مصرف کننده اطلاعات خود در نقش تولید کننده آن نیز برمی آید و با مشارکت، اطلاعات تکمیل می شود، تولید کننده اطلاعات و یا رسانه نیز یاد می گیرد که بشنود و مشارکت مخاطب خود را در بهبود نظام اطلاعاتی خود شاهد باشد.
در این مطلب قصد ندارم در مورد روابط عمومی 2 صحبت کنم که بهترین راه مراجعه به مقالات و کتابهایی است که در این زمینه منتشر شده است. اما....
آیا روابط عمومی ایرانی می تواند به سمت روابط عمومی 2 حرکت کند؟ پاسخ به نظر من منفی است، چرا؟
- ما هنوز از همه ظرفیت روابط عمومی کلاسیک استفاده نکرده ایم و مخاطبین و مشتریان هنوز نتوانسته اند همه آنچیزی که حقشان است را دریافت کنند، مشتری مداری و یا تکریم ارباب رجوع هنوز شعاری دهن پرکن بیشتر نیست و شاید انگشت شمار باشند مجموعه هایی که به معنی واقعی کلمه این شعار را به عمل تبدیل کرده باشند.
-فرهنگ مشارکت هنوز در میان مردم ما جا نیافتاده است، در کشورهای پیشرفته اینکه مشتری، رقیب و منتقد ذینفع سازمان شما هستند و با نظراتشان باعث پیشرفت شما می شوند امری جا افتاده است، اما در ایران نه تنها سازمان های عرضه کننده کالا و خدمات یادنگرفته اند که صدای مشتری و ارباب رجوع را بشنوند و به آن اهمیت بدهند بلکه خود مشتری یاد نگرفته است نظر خود را بیان کند و اگر انتقادی دارد با خود آن سازمان به شکل مستقیم مطرح کند و نه آنکه نارضایتش را مخفی کند و یا اینکه نهایتا آن را در جمع "دیگران" مطرح کند. در این فضا که هنوز مشارکت به معنی واقعی تعریف نشده است، کلونی های اجتماعی شکل نگرفته است و شبکه ای ایجاد نشده است، چگونه می توان انتظار داشت که در فضای وب به شکل واقعی پا بگیرد.
-زیرساخت لازم برای ورود به روابط عمومی آنلاین و روابط عمومی 2 مهیا نیست. تا زمانی که اینترنت پرسرعت به سهولت دردسترس نیست و آنچیزی که ما به آن عنوان اینترنت پرسرعت می دهیم و با هزار شرط و دردسر در اختیار استفاده کننده قرار میگیرد در نهایت یک شوخی و یا یک کاریکاتوری از ارتباط است و تازه همان ارتباط "آب باریکه" هر روز به سلیقه ای یا بهانه ای محدود می شود،چه گونه می توان انتظار داشت سازمان و مشتریانش اینترنت را به کانالهای دیگر ارتباطی ترجیح دهند.
- اینجا همه چیز سیاسی است، تا زمانی که اکثر وب سایت های وب2 مسدود و فیلتر هستند چگونه می توان انتظار داشت روابط عمومی ها در این فضا حاضر شوند، Fliker ،Youtube ، twitter و Facebook و .... مهمترین ابزارهای روابط عمومی2 به شمار می آیند، وب سایتهایی که به علت ترس ناشی از شناختن امکانات آنها، به صورت سلیقه ای خارج از دسترس همگان هستند. تا زمانی که وضعیت رسانه های اجتماعی و یا شبکه های اجتماعی این چنین است تحقق روابط عمومی 2 بی معنی است.

از این رو است که به نظر می رسد نه تنها در ذهن کارگزارن روابط عمومی، روابط عمومی 2 یک رویای دست نیافتنی باشد در ذهن مدیران ارشد تحقق آن یک کابوس ترسناک است، آنجا که باید بپذیرند دانستن حق انسانها است، مشارکت مردم لازمه پیشرفت است و باید دوبرابر آنچه می گویند را بشنوند!
همین!